Μετά την επανάστασή του 1979 έγινε σύσταση του Θεοκρατικού κράτους, όπου Μουλάδες, δηλαδή Σιίτες Ισλαμιστές κληρικοί αρχίζουν να κατέχουν θρησκευτική, δικαστική και πολιτιστική εξουσία, που πριν την επανάσταση ο ρόλος τους ήταν περιορισμένος.
Με αυτό το γεγονός το Ιράν αρχίζει να ξεφεύγει από τη Δυτική επιρροή, όπου παρόλο τη μοναρχία που υπήρχε με τον Σαχή Μοχάμεντ Ρεζά Παχλαβί, οι γυναίκες μπορούσαν να ντυθούν με πρότυπο τον Ευρωπαϊκό τρόπο και να κυκλοφορούν και να σπουδάζουν στα ίδια πανεπιστήμια με τους άντρες, ύστερα με την αλλαγή καθεστώτος, το Ιράν αρχίζει να βυθίζεται όλο και πιο πολύ στα βάθη της Ανατολής.
Σήμερα και πιο επίκαιρο από ποτέ το θεοκρατικό καθεστώς του ανώτατου ηγέτη Αγιατολάχ Αλί Χαμενεϊ πρέπει να αντικατασταθεί και να υπάρχει σίγουρα μεταρρύθμιση.
Ύστερά από τη κατάρρευση του Εθνικού νομίσματος κατά 40% και την ακρίβεια που επικρατούσε, ξέσπασε μια σύντομη πολεμική διαταραχή με το Ισραήλ.
Το καθεστώς με βία, προκειμένου να καταστάλει την εξέγερση που επικράτησε, με αποτέλεσμα να μιλάμε για 3.000 νεκρούς, παρότι την σημαντική συμβολή των ΗΠΑ στην ενίσχυση της εξέγερσης είναι αμφίρροπο έαν θέλουν πραγματικά το καλύτερο καθεστώς για τη χώρα ή ότι εξυπηρετεί τα συμφέροντα της χώρας τους.
Η κατάσταση είναι έκρυθμη με αποτέλεσμα να μην έχει εφησυχαστεί το κλίμα και να περιμένουμε μεγαλύτερη κλιμάκωση το επόμενο χρονικό διάστημα.
Το μόνο σίγουρο είναι ότι ο ασκός του Αιόλου έχει ανοίξει για τα καλά με τις ΗΠΑ να προμηνύουν συνεχόμενες συρράξεις, εάν δεν βρεθεί κάποια διπλωματική λύση και με τις γύρω χώρες (Ισραήλ και Τουρκία), να δηλώνουν ότι και αυτοί δεν θα μείνουν «Αδιάφοροι» στη παρούσα κατάσταση.

Σχολιάστε